کتاب نو شیطان اثر لئو تولستوی

رمان «شیطان» که در سال ۱۸۸۹ نگاشته شد، متفاوت‌ترین تجربه‌ی ادبی لئو تولستوی است. در حالی که دنیا تولستوی را با رمان‌های حماسی و تحلیل‌های گسترده‌اش از جامعه می‌شناسد، این اثر، کاوشی شخصی و بی‌پرده در قلمرو روان‌شناختی است که به عواقب غیرقابل‌کنترل احساسات و کشش‌های انسانی می‌پردازد.

داستان درباره «یوگنی ایرتنیف» است که پس از مرگ پدرش، با میراثی بدهکار روبه‌رو می‌شود و برای مدیریت آن به مزرعه می‌رود. دوری از زندگی شهری و تنهایی، او را در وضعیتی قرار می‌دهد که با وسوسه‌ای دهقانی گره می‌خورد. ویژگی منحصر‌به‌فرد این کتاب، صراحتِ بی‌سابقه تولستوی است؛ به قدری که دست‌نوشته‌ی خود را در صندلی دفترش پنهان کرد تا از چشمان همسرش دور بماند و اجازه‌ی چاپ آن را در زمان حیاتش نداد. «شیطان» برای خوانندگانی که به دنبال درک عمیق‌تر شخصیتِ پیچیده تولستوی و تحلیلِ وسوسه‌های انسانی هستند، اثری شگفت‌انگیز و تکان‌دهنده است.