کتاب رمان سفر به انتهای شب اثر لویی فردینان سلین

«سفر به انتهای شب» سمفونی تاریک بیزاری از دورویی نوع بشر و درخشش سبکی نو در ادبیات مدرن است:

• انقلاب زبانی و لحن محاوره‌ای: سلین قواعد مرده و عصاقورت‌داده نثر کلاسیک فرانسوی را در هم شکست و زبان کوچه و بازار، هذیان، طنز سیاه و عصیان را وارد رمان کرد؛ شیوه‌ای که نویسندگانی چون همینگوی، کامو، بوکوفسکی و کرواک را عمیقاً تحت تأثیر قرار داد.
• کالبدشکافی توحش مدرن: ادیسه ادواری باردامو از سنگرهای گل‌آلود جنگ جهانی، تب مالاریا در مستعمرات آفریقایی و کارخانه‌های مسخ‌کننده فورد در آمریکا تا درمانگاه محقر فقرا در پاریس، تصویری برهنه از سقوط اخلاقی تمدن بشری است.
• پوچ‌گرایی و افشای حقیقت تلخ: کتاب نقاب از چهره حماقت، میهن‌پرستی دروغین و سودپرستی برمی‌دارد و خواننده را بی‌واسطه در برابر سیاهی مطلق و در عین حال واقعیت عریان حیات انسانی قرار می‌دهد.