کتاب نو سمفونی مردگان اثر عباس معروفی

«سمفونی مردگان» یک اثر چندصدایی و تراژیک است که در شهر کوچک و منجمد «استارا» جریان دارد؛ شهری که به دلیل انزوای جغرافیایی‌اش، خود به یک زندان روانی تبدیل شده است. این رمان، داستان چهار برادر از خانواده‌ی «اورکانی» را روایت می‌کند که هر کدام سمفونی زندگی خود را به شیوه‌ای متفاوت می‌نوازند، اما همگی در نهایت به سمت یک پایان غم‌انگیز و محتوم حرکت می‌کنند. معروفی از ساختار سمفونیک برای روایت استفاده می‌کند؛ هر برادر (آریا، هدایت، داوود، و وکلی) یک موتیف یا تم اصلی است و داستان از طریق تکرار، تضاد و اوج و فرودهای احساسی این شخصیت‌ها شکل می‌گیرد.

مضمون محوری کتاب، نفرین و تقدیر است؛ خانواده‌ی اورکانی درگیر یک تله‌ی روانی است که از گذشته‌ی آن‌ها نشأت می‌گیرد و آن‌ها را از جهان بیرون و از یکدیگر جدا می‌کند. آریا، هنرمند آرمان‌گرا، نماد آرزوی فرار از این انزوا است، در حالی که هدایت، تجسم منطق خشک و سنت، عامل اصلی جدایی و قضاوت است.

معروفی با زبانی شاعرانه، پر از استعاره‌های طبیعت و عناصر سرد (برف، سرما، کوه)، فضایی سنگین و یأس‌آلود خلق می‌کند. این رمان عمیقاً درباره‌ی ناتوانی در ابراز عشق و اهمیت کلمات است؛ جایی که کلمات نتوانسته‌اند زخم‌ها را مرهم بخشند و در عوض، دیوار فاصله‌ها را بلندتر کرده‌اند.

این اثر یک نقد اجتماعی-فلسفی است بر تأثیر محیط کوچک و بسته بر شکل‌گیری فردیت، و این که چگونه ناهنجاری‌های خانوادگی، قربانیان خاموش خود را در طول زمان می‌سازد. «سمفونی مردگان» فریادی است در سکوت برف، درباره‌ی کسانی که محکوم به شنیدن سمفونی سقوط خود بودند.