
کتاب دستدوم | هشتاد و دو نامه به حسن شهید نورائی
این مجموعه مکاتبات، پنجرهای منحصر به فرد به دنیای درونی صادق هدایت میگشاید. این نامهها تنها یک تبادل ادبی ساده نیستند؛ آنها «غمنامه ملتی که با غمهایش خوش است» را در بستر شخصی هدایت به تصویر میکشند.
تحلیلگران اغلب هدایت را تنها با «بوف کور» تعریف میکنند، اما این نامهها ارزش آثاری چون «توپ مرواری» را نیز در کنار آن برجسته میسازند. این مجموعه نشان میدهد که چگونه هدایت، هنرمندی در تضاد کامل با جامعه پیرامون خود بود. او در این نامهها، دغدغههای شخصی، نگاه انتقادی عمیقش به فرهنگ و اجتماع ایرانی، و احساس بیگانگیاش را با صداقت کامل با نزدیکترین فرد زندگیاش در میان گذاشته است. این اثر برای هر کسی که میخواهد درک کند هدایت چرا چنین آثاری نوشت، ضروری است.