کتاب گزیده غزلیات مولوی نویسنده: جلال الدین محمد بلخی(مولانا) مترجم: سیروس شمیسا

"گزیده غزلیات مولوی" کتابی است به حجم سیصد و هشتاد و هشت صفحه به همت انتشارات قطره، که شامل گلچینی از غزل های درخشان "مولانا جلال الدین محمد بلخی" می باشد. این غزل ها که به انتخاب پژوهشگر سرشناس ادبی، "دکتر سیروس شمیسا" انتخاب شده و در قالب کتاب "گزیده غزلیات مولوی" در اختیار خوانندگان قرار گرفته، اثری است که علاوه بر دستچین زیباترین و مفهومی ترین غزلیات "مولانا"، شرح و توضیحات این غزل ها را نیز به همراه دارد و همین نکته سبب می شود تا درک اشعار عمیق و درخشان "مولوی"، برای خواننده آسان تر شود.
تقریبا یک پنجم کتاب "گزیده غزلیات مولوی"، به زندگی نامه ی "مولانا جلال الدین محمد بلخی" و دیدگاه هایی که پیرامون آثار و اندیشه ی او وجود دارد، اختصاص داده شده است و پس از آن گزیده ی غزل ها، ترجیعات و رباعیات قرار گرفته است. در بخشی که متعلق به زندگی نامه ی "مولوی" است، به مطالبی پیرامون ولادت، خانواده، مهاجرت به قونیه، مرگ پدر، آشنایی با شمس تبریزی و ردپای او در آثار "مولانا"، آشنایی با صلاح الدین زرکوب، حسام الدین چلبی، ظاهر "مولانا"، سیره، حالات، افکار و آثار او، دوره و معاصران "مولانا"، شاعری و نظر وی درباره ی شعر پرداخته شده است. در بخش دیدگاه ها، نظر مولوی شناسان و چهره های برجسته ی ادبی نظیر "بدیع الزمان فروزانفر"، "ذبیح الله صفا"، "عبدالحسین زرین کوب"، "افضل اقبال"، "اریک فروم"، "محمدرضا شفیعی کدکنی"، "ناصر الدین صاحب الزمانی"، "هرمان اته"، "نیکلسن"، "زین العابدین موتمن"، "جلال الدین همایی"، "گولپینا رلی"، "علی دشتی" و "مسعود فرزاد" پیرامون غزلیات "مولانا جلال الدین محمد بلخی" ارائه شده است.

درباره جلال الدین محمد بلخی(مولانا)

جلال الدین محمد بلخی معروف به مولانا، مولوی و رومی، زاده ی 15 مهر 586 و درگذشته ی 4 دی 652 هجری شمسی، از مشهورترین و تأثیرگذارترین شاعران ایرانی است.جلال الدین محمد بلخی در بلخ زاده شد. پدر او مولانا محمد بن حسین، خطیبی معروف به بهاءالدین ولد و سلطان العلما، از بزرگان صوفیه و مردی عارف بود و نسبت خرقه ی او به احمد غزالی می رسید. وی در عرفان و سلوک سابقه ای دیرین داشت و چون اهل بحث و جدال نبود و دانش و معرفت حقیقی را در سلوک باطنی می دانست نه در مباحثات و مناقشات کلامی و لفظی، پرچمداران کلام و جدال با او مخالفت می کردند؛ از جمله فخرالدین رازی که استاد سلطان محمد خوارزمشاه بود و بیش از دیگران شاه را علیه او برانگیخت. سلطان العلما احتمالا در سال 610 قمری، همزمان با هجوم چنگیزخان از بلخ کوچ کرد و سوگند یاد کرد که تا محمد خوارزمشاه بر تخت نشسته، به شهر خویش بازنگردد. مولانا در نوزده سالگی با گوهر خاتون ازدواج کرد.شمس تبریزی در حدود سال 642 قمری به مولانا پیوست و چنان او را شیفته کرد، که درس و وعظ را کنار گذاشت و به شعر و ترانه و دف و سماع پرداخت و از آن زمان طبعش در شعر و شاعری شکوفا شد و به سرودن اشعار پرشور عرفانی پرداخت. کسی نمی داند شمس تبریزی به مولانا چه گفت و چه آموخت که این گونه دگرگونش کرد؛ اما واضح است که شمس تبریزی عالم و جهان دیده بود و نوشته های او بهترین گواه بر دانش گسترده اش در ادبیات، لغت، تفسیر قرآن و عرفان است.مولانا، پس از مدت ها بیماری در پی تبی سوزان در غروب یکشنبه 5 جمادی الآخر 672 هجری قمری درگذشت