
در حال بارگذاری...
توجه داشته باشید بیشتر کتابهای موجود دستدوم و در وضعیت قابل استفاده هستند، لطفاً در خرید خود دقت فرمایید. با مراجعه به دستهبندیها میتوانید از موضوعات مختلف فروشگاه دیدن کنید. کتابفروشی امید با بیش از سی سال تجربه مفتخر است نایابترین و فاخرترین کتابهای این سرزمین را به شما علاقهمندان ارائه کند.

در حال بارگذاری...

کتاب «ده نفر قزلباش» یکی از مهمترین و مشهورترین رمانهای تاریخی ایران نوشته حسین مسرور است که فضای سیاسی، اجتماعی و نظامی ایران در دوران صفوی را به تصویر میکشد.
این رمان با نثری پرکشش و داستانی حماسی، خواننده را به دوران حکومت شاه اسماعیل صفوی، شاه طهماسب و شاه عباس میبرد؛ دورهای که ایران پس از قرنها آشفتگی و سلطه حکومتهای گوناگون، در مسیر یکپارچگی و قدرت سیاسی قرار گرفت.
مسرور در این اثر تلاش کرده است با تلفیق داستان، تاریخ و روایتهای حماسی تصویری زنده از فضای آن دوران ارائه دهد و همین امر باعث شده این کتاب در میان علاقهمندان ادبیات تاریخی ایران جایگاه ویژهای پیدا کند.
ماجرای این رمان از زمانی آغاز میشود که حرمسرای سلطنتی شاه طهماسب صفوی در ارگ تربت حیدریه به محاصره سپاه عبداللهخان ازبک درمیآید.
شاه طهماسب که تسلیم حرمخانه به دشمنان را ننگی بزرگ میداند، مأموریتی فوقالعاده دشوار را به گروهی از قزلباشان داوطلب میسپارد.
در این مأموریت:
در طول این سفر پرخطر، هشت نفر از سربازان کشته میشوند و تنها ده قزلباش موفق میشوند خود را به ارگ سلطنتی برسانند؛ و از همین نقطه داستان اصلی و پرحادثه رمان آغاز میشود.
این رمان علاوه بر جذابیت داستانی، تصویری دقیق از شرایط تاریخی ایران در دوران صفوی ارائه میدهد و موضوعاتی مانند موارد زیر را در دل روایت خود بازتاب میدهد:
به همین دلیل کتاب ده نفر قزلباش از آثار مهم رمان تاریخی فارسی محسوب میشود.
حسین مسرور سخنیار اصفهانی (۱۲۶۹ – ۱۳۴۷) از نویسندگان، مترجمان و شاعران برجسته ایران بود.
او علاوه بر فعالیتهای ادبی، در دارالفنون و دبیرستان نظام تهران تدریس میکرد و به زبانهای عربی، فرانسوی و انگلیسی تسلط داشت. همچنین با زبان پهلوی آشنایی داشت.
از فعالیتهای مهم او میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
مسرور یکی از پیشگامان رمان تاریخی در ادبیات معاصر ایران به شمار میرود.
واژه قزلباش در اصل به سپاهیان وفادار به خاندان صفوی گفته میشد که کلاههایی با دوازده ترک سرخ بر سر داشتند؛ نمادی از اعتقاد به دوازده امام شیعه.
در آغاز این عنوان تنها برای سپاهیان صفوی به کار میرفت، اما به مرور در اواخر دوره صفویه، واژه قزلباش در برخی منابع به معنای ایرانیان نیز استفاده میشد