کتاب دست دوم شکار و تاریکی اثر ادوگاوا رانپو به ترجمه محمود گودرزی

در دنیای رمان‌های جنایی، کمتر نویسنده‌ای توانسته است مرز میان «نویسنده» و «کارآگاه» را به اندازه‌ی ادوگاوا رانپو در رمان «شکار و تاریکی» به بازی بگیرد. این اثر که با ترجمه‌ی روان محمود گودرزی منتشر شده، یکی از آن کتاب‌های دست دومی است که هر کلکسیونرِ رمان‌های معمایی باید در قفسه‌اش داشته باشد. داستان از جایی شروع می‌شود که رانپو، به عنوان نویسنده‌ی داستان‌های جنایی، درگیرِ یک پرونده‌ی واقعی می‌شود؛ پرونده‌ای که مرز بینِ حقیقت و توهم را برایِ او و مخاطبش به چالش می‌کشد.

تحلیل محتوایی؛ وقتی نویسنده شکارچی می‌شود

در «شکار و تاریکی»، ما با یک «فراداستانِ پلیسی» روبه‌رو هستیم. حضور خودِ رانپو به عنوان قهرمانِ داستان، لایه‌ای از واقعیت به جنایت می‌بخشد. زنی به نام «شیزوکو» با چهره‌ای معصوم و روایتی هولناک از تهدیدِ به قتل، رانپو را به دنیایی تاریک می‌کشاند.

چرا این کتاب ارزش خواندن دارد؟

• تعلیقِ ژاپنی: رانپو استادِ استفاده از جزئیاتِ کوچک است. او در این رمان نشان می‌دهد که چرا «ذهنِ کارآگاه» می‌تواند فریب بخورد. خطاهایِ شناختیِ قهرمان در طولِ داستان، خواننده را همپای او در مارپیچی از حدس و گمان گرفتار می‌کند.
• پیوند با ادگار آلن پو: ادوگاوا رانپو (که نامش اقتباسی هوشمندانه از ادگار آلن پو است)، در این رمان ارادتِ خود را به سبکِ گوتیک و معماییِ پو نشان می‌دهد؛ ترکیبی از فضایِ سردِ ژاپنی و منطقِ جناییِ کلاسیک.
• غافلگیریِ نهایی: برخلافِ بسیاری از رمان‌های پلیسی، قاتل در این کتاب در جایی پنهان شده که فکرش را هم نمی‌کنید. پایان‌بندی رمان، تماشایی‌ترین بخشِ این بازیِ هوشمندانه است.

درباره‌ی پیشگامِ ادبیات پلیسی ژاپن

ادوگاوا رانپو (هیرائی تارو) کسی است که ژانر معمایی را در ژاپن تعریف کرد. او که تحت‌تأثیرِ مستقیمِ آرتور کانن دویل و ادگار آلن پو بود، توانست فضاهایِ بومیِ ژاپن را با ساختارهایِ دقیقِ جنایی پیوند بزند. آثار او بعد از هفتاد سال هنوز هم به دلیلِ ساختارِ بی‌نقص و نبوغِ درونی، پرطرفدار و پیشرو باقی مانده‌اند.